يه بار گفتم باز هم ميگم:
احساس مي کنم تو اين دنيا ديگه کمتر کسي هست که براي عشق و دوستي و محبت، ارزشي قائل باشه و_ دوست دارم_گفتنش واقعي واز ته دل باشه و وفا رو بشناسه وکمترکسي هست که معني واقعي دوست رو بدونه.
آخه چرا؟!چرا دلهامون روز به روز سياهتر مي شه ؟!چرا نبايد براي دوستي و عشق ارزشي قائل باشيم ؟!
آره ...ما گرفتار دنيا شديم ،ما روز به روز از از دوستمون ،از عشقمون واز دلمون و از خودمون دورتر ميشيم،آره ما همون ميوه ي ممنوعه رو خورديم ...ما غريب زمانه شده ايم.
*** ما همه آدميم و بهشت همين زندگي است و هر كس به اندازه اي كه از ميوه ي آن درخت ممنوع مي خورد خود را بيشتر تبعيدي زمين وغريب زمانه مي بيند. ***