|
خودمون رو غرق کرديم؟
گم کرديم؟
يا شايدم فراموش کرديم!!
نمي دونم...
چرا قشنگيهاي زندگي برامون عادت شده و اونها رو نمي بينيم؟
از اون روز که يزدان پاک با شبنم عشق آدم را آفريد ،
عشق و محبت رو در قلبش گذاشت تا قشنگي رو درک کنه؛
همون چيزي که ابليس از ازل تا ابد حسرتش را خواهد خورد.
فراموش نکنيم که سهراب گفت :
زندگي چيزي نيست که لب طاقچه ي عادت از ياد من و تو برود...
فقط يادت باشه:
تويي که دنياتو انقدر تيره و تار کردي که ميگي زندگي قشنگ نيست،
يکي هست اون بالا که هواتو داره و هميشه با دستان اهوراييش رو شب مشکلاتت نور مي باره.
|