ديروز به طور اتفّاقي با يکي از معلّم هام که حدودن سال هاي 80 يا 81 بهش درس پس دادم برخورد کردم.
هنوز همون شکل مونده بود! وقتي رفتم جلو و سلام کردم تقريبن پنجاه و سه چار صدم ثانيه مکث کرد و گفت : « بـَـــــــــه! سلام آقا صادق »
دو تاييمون گل از گلمون شکفته بود و خوش حـــــــــال! ( آخه ايشون از بهترين معلّم هايي بوده که تا الان داشتم و خيلي هم بهش مديونم )
شرايط هم جوري بود که پَن شيش دقيقه اي افتخار گپ زدن با ايشون رو داشتم و طبق تجربه اي که دارم توي همون مدّت زمان کوتاه هم قادر بودم يه ماچّ همچين پر و پيمون و آب دار ببرم ولي مشکلي که داشتيم حضور چندتايي سيبيل کلفت بود که اگه اونا هم دلشون مي خواست و بهونه ي ماچ و "ما يتعلّق به" مي گرفتن حالا خر بيار و باقالي بار کن !
تا اينجاش فقط خوشحاليم به اين دليل بود که بعد از چند سال ديده بودمش ولي وسطاش يه حرفي زد که هم خجالت زده ام کرد، هم متعجّبم کرد، هم بهم فهموند که خيلي بيشتر از اون چيزي که فکرشو مي کردم منو به خاطر مياره:
خودش شروع کرد و از اون سال ها گفت! همين جور که داشت مي گفت يه جاي حرفش دست راستشو آورد بالا و انگشتاشو به حالت يه دايره بازِ باز کرد ؛ جوري که بخواد يه چيز گُنده رو نشون بده، بعد گفت هنوز از اون سيب هاي سرخ بزرگ که زنگهاي تفريح با خودت مياوردي ، ميخوري ؟!!
منم وقتي همچين حسّايي مياد سراغم، زبونم عجيب مي چرخه توي دهنم ؛ نه گذاشتم و نه برداشتم و گفتم :
آقا! معلومه از همون زمان چشمت به سيب هاي من بوده ؟!

..................................................................................................

* يادش به خير اون روزي که خودش و خانوادشو دعوت کرديم باغ يکي از بچّه ها و خانومش گوشت رو برامون زد به سيخ و ما بوديم و کباب و دودش و يه عالمه خاطره ي قشنگ ديگه!

پ.نون : ايشون معلّم زبان انگليسي من بود و ديروز که چند دقيقه اي کنار هم بوديم از شانس ما يه پسره اونجا بود هي داشت به بغل دستيش ميگفت ميدوني play boy يعني چي !؟
منم هاج و واج مونده بودم و توي دلم مي گفتم حالا وقت گير آوردي هي پشت سر هم ميگي play boy !!؟